ایرانیان جهان - ایرنا /صدها مهاجر از کشورهای هندوراس، السالوادور، گواتمالا، اکوادور و هائیتی، با وجود شرایط نامساعد جوی و تشدید سیاستهای ضد مهاجرتی دولت «ترامپ»، حرکت خود را از جنوب مکزیک بهسوی مرز آمریکا از سر گرفتند.
به گزارش خبرگزاری افه، کاروان مهاجرتی «ایمان و امید» (Fe y Esperanza) متشکل از بیش از ۶۰۰ پناهجو از کشورهای هندوراس، السالوادور، گواتمالا، اکوادور و هائیتی، در میان بارندگیهای شدید ناشی از اثرات طوفان حارهای «ریچل» در سواحل اقیانوس آرام مکزیک، مسیر خود را به سمت مرز شمالی مکزیک با آمریکا از سر گرفت.
این گروه پنجشنبه گذشته با جمعیتی حدود ۳۰۰ نفر وارد منطقه شد و در ادامه، دیگر مهاجران سرگردان در مرزهای جنوبی مکزیک را که با وجود فشارهای رسانهای، اخراجهای دستهجمعی و تشدید سیاستهای ضد مهاجرتی دونالد ترامپ رئیسجمهوری آمریکا، مصمم به رسیدن به ایالات متحده هستند، با خود همراه کرد.
خوسه زلایا پناهجوی هندوراسی، در گفتوگو با افه عنوان کرد که از یکشنبه گذشته (۲۰ سپتامبر) به همراه هفت تن از اعضای خانوادهاش راهی سفر شده است؛ هدف آنها رسیدن به خاک آمریکا و سپس ارسال کمکهای مالی برای خانوادههایی است که پشت سر جا گذاشتهاند.
او گفت در این کاروان چیزی جز «گرسنگی و نیاز» هدایتکننده نیست و زنان و کودکان تا زمانی به راه ادامه میدهند که توان داشته باشند.
زلایا افزود: «من شخصا میخواهم به ایالات متحده برسم... میخواهم دوباره به آنجا بروم؛ فرزندانم را در کشورم جا گذاشتهام، مادرم و خانوادهام آنجا هستند و تصمیم ما این است که با کمک مردم مکزیک به راهمان به سمت جلو ادامه دهیم.»
به نوشته افه، اعضای این کاروان یکشنبهشب چمدانهای خود را بستند، وسایل اندکشان را با کیسههای زباله مشکی برای در امان ماندن از باران پوشاندند و مسیر خود را از پارک «بیسنتناریو» در شهر مرزی تاپاچولا آغاز کردند.
برخی از پناهجویانی که در این منطقه واقع در جنوبشرقی مکزیک حضور دارند، مانند وینیسیو اوبوناگا از اکوادور، به دلیل طولانی شدن روند صدور مدارک اقامتی و نبود فرصتهای شغلی به کاروان پیوستهاند؛ زیرا حرکت دستهجمعی تنها راه خروج از این شهر به شمار میرود.
او گفت: «فکر میکنم این تنها فرصت پیش روی ماست، در غیر این صورت اصلا نمیتوانیم پیشروی کنیم. من در تاپاچولا به گروه ملحق شدم؛ دو ماه است که اینجا بلاتکلیفم و پاسخی نگرفتهام. مدارکم را در «کومار» (کمیسیون مکزیک برای کمک به پناهندگان) تحویل دادهام و حتی برای دریافت ویزای بشردوستانه در اداره مهاجرت اقدام کردهام، اما مدام در انتظاریم.»
این مهاجر اکوادوری در دل شب به همراه سه فرزندش پیادهروی میکرد و کالسکه یکی از کودکان خردسالش را به جلو میراند.
همچنین یک مادر گواتمالایی در این باره گفت که این پیادهروی فوقالعاده طاقتفرسا و دشوار است، با این حال بسیاری از افراد تنها روزنه نجات را در همراهی با این کاروانها میبینند.
این زن گواتمالایی که به دلایل امنیتی هویت خود را فاش نکرد، توضیح داد که در ابتدا قصد رفتن به مناطق مرکزی مکزیک را داشته، اما پس از آنکه عدهای قصد ربودن او را داشتند، تصمیم گرفت به صورت دستهجمعی و در قالب کاروان به سمت آمریکا حرکت کند.
او تاکید کرد: «حرکت با کاروان بسیار بهتر و سریعتر است و اداره مهاجرت هم افراد را دستگیر نمیکند؛ این آسانترین راه برای رسیدن به مقصد است.»
سیاستهای سختگیرانه مرزی دولت ترامپ، عبور غیرقانونی از مرز مکزیک را بهطور چشمگیری کاهش داده است؛ بر اساس دادههای اداره گمرک و حفاظت مرزی آمریکا، میانگین بازداشت روزانه مهاجران از چند هزار نفر در اوج بحران سال ۲۰۲۲، در ژوئیه امسال (تیر- مرداد) به حدود ۴۰۰ نفر (و در برخی روزها حتی ۲۰۰ نفر) رسیده است.
با این حال، استیون میلر معمار اصلی سیاست مهاجرتی ترامپ، این کاهش را کافی ندانسته و با هدفگذاری «رسیدن به صفر مطلق»، در کنار افزایش موانع فیزیکی، ماموران را به استفاده از فناوریهای پیشرفته، تجهیز دیوارهای مرزی به کیلومترها سیمخاردار تیغی و استقرار پهپادهای خودران تجسسی با دوربینهای فروسرخ واداشته است.