ایرانیان جهان - ابنا / عبدالباری عطوان، سردبیر روزنامه رأی الیوم، در تحلیلی با اشاره به توافق سهجانبه اسرائیل، لبنان و آمریکا، آن را «مرده، طردشده و محکوم» توصیف کرد و نوشت که حزبالله با قدرت سلاح و عمل میدانی، این توافق را ناکام گذاشته و خطرناکترین بند آن، یعنی ارتباط عقبنشینی اسرائیل با خلع سلاح مقاومت، هرگز اجرایی نخواهد شد.
عبدالباری عطوان، سردبیر روزنامه رأی الیوم در تحلیلی نوشت: تنها جنبه مثبت توافق سهجانبه اسرائیل، لبنان و آمریکا از دیدگاه ما، به این دلیل نیست که این توافق «مرده، طردشده و محکوم» است، بلکه به این دلیل است که شاید آخرین توافقات از نوع «صلح ابراهیم» میان دولتهای عربی و اسرائیل باشد و این افتخار به «حزبالله»، رهبری آن و بستر مردمیاش بازمیگردد که آن را رد کرده و با قدرتِ سلاح، پهپادها و موشکها، نه تنها با بیانیههای محکومیت، بلکه با عمل، آن را ناکام گذاشت.
شکست توافق با قدرت میدانی مقاومت
اسرائیل این توافق را با زور تحمیل کرد، اما مقاومت نیز با زور و قدرت آن را ناکام ساخت. بنابراین، اولین و بارزترین بند آن توافق که شامل همکاری نظامی مشترک اسرائیل و لبنان برای خلع سلاح «حزبالله» بود، قویترین عامل منفجرکننده آن در ساعات اولیه انتشار برخی از بندهای غیرمحرمانهاش بود. کسانی که بندهای این توافق را تدوین و امضا کردند، لبنان را نمیشناسند، تاریخ قدیمی و جدیدتر آن را نیز نمیشناسند و از مقاومت لبنان که در «حزبالله» و رهبری، ذهنیتهای نظامی قدرتمند و پیروزیهای میدانی تاریخیاش تجلی یافته، نیز شناختی ندارند.
خطرناکترین بند در این توافق، که آنچه را پیشتر ذکر کردیم تأیید میکند، ارتباط دادن عقبنشینی رژیم صهیونیستی از خاک لبنان به خلع سلاح مقاومت است. این امر به معنای تداوم اشغالگری اسرائیلی تا ابد و مشروعیتبخشی به آن است، زیرا خلع سلاح مقاومت هرگز اتفاق نخواهد افتاد و در نهایت، آن کسی که خلع سلاح خواهد شد، حکومت و شبهنظامیان وابسته به آن خواهند بود، دقیقاً همانطور که پس از دو شکست اسرائیل در لبنان، در جنگ لبنان سال ۲۰۰۰ و در ژوئیه سال ۲۰۰۶ رخ داد.
استاد نبیه بری که به عنوان «حکیم» لبنان و بهویژه طایفه شیعه دانسته میشود و رئیس دیپلماسی لبنان است، حکم اعدام این توافق را در اولین واکنش خود صادر کرد. او در بیانیهای به روزنامه لبنانی «الاخبار» گفت: «این یک طرح فتنه است، پیش نخواهد رفت و اجرا نخواهد شد زیرا حقوق لبنان را حفظ نمیکند و فتیلههای جنگ داخلی را شعلهور خواهد کرد.»
آنچه لبنان را از سایر کشورهایی که در دام نتانیاهو و «صلح ابراهیم» گرفتار شدند متمایز میسازد، این است که لبنان یک کشور ساختگی نیست که عمر آن به چند دهه نرسد، بلکه کشوری است با وجودی ریشهدار در عمق منطقه که عمر و تاریخ تمدنی آن دهها برابر با دولت استعماری آمریکا است که این توافق را با تهدید، گرسنگی دادن و کشتار تحمیل کرد (۲۵۰ سال) و دولت اشغالگر اسرائیل که عمر آن به هشتاد سال نرسیده و شاید هرگز به آن نرسد.
عطوان در پایان نوشت: اگر هدف این توافق، همانطور که «پدران مشروع» آن در اسرائیل و آمریکا و برخی محافل گمراهکننده و وابسته لبنانی تبلیغ میکنند، جدا کردن مسیر لبنان از دو مسیر ایران و حزبالله باشد، پیشاپیش به شما بشارت میدهیم که طرح آنها شکست خورده و قبل از اینکه «دندانهای شیریاش» درآید، از ریشه کنده شد. این توافق نتیجهای کاملاً عکس داده و به تعمیق وحدت آن دو مسیر انجامیده است. شاید بنرهایی که بر سر راه فرودگاه بیروت برای تشکر از ایران و آیتالله سید مجتبی خامنهای نصب شده، از برجستهترین شواهد بر آنچه میگوییم باشد.